
Czym jest ciąża geriatryczna?
To ciąża po 35. roku życia. Wydźwięk jest jednak niekorzystny, więc zastąpiło ją określenie “ciąża w zaawansowanym wieku”.
Dlaczego taka nazwa? Większość kobiet, które decydują się na dziecko chcą mieć stabilną sytuację życiową, ekonomiczną, zbudować karierę lub nie czują się gotowe na macierzyństwo. Decyzja o powiększeniu rodziny jest odkładana i pojawia się około trzydziestki. Według raportu Głównego Urzędu Statystycznego z 2021 roku, pierwsze dziecko kobiety rodzą średnio w wieku 29 lat, a kolejne po 30. roku życia. Istnieje więc duża szansa na poród po 35. roku życia. Ten wiek dalej się przesuwa. Późne macierzyństwo to teraz standard.
Taka sytuacja jest obserwowana w większości krajów rozwijających się. Pokolenie naszych mam rodziło dzieci w najlepszym biologicznym czasie dla organizmu, czyli ok. 24.-25. roku życia. Babcie jeszcze wcześniej. U nas ten wiek jest przesunięty i to sporo. Po 25. roku życia nasz zapas komórek jajowych będzie mniejszy. Skutkiem będzie coraz trudniejsze zajście w ciążę w późniejszym okresie.
Czy ciąża po 35. roku życia jest bezpieczna?
Ciąża po 35. roku życia wiąże się z możliwością wystąpienia powikłań u mamy i/lub u dziecka. Nie oznacza to, że każda kobieta będzie miała problematyczną ciążę. Takie ryzyko jest po prostu zwiększone w stosunku do kobiet młodszych. Duża część kobiet rodzi zupełnie zdrowe dzieci!
Wraz z wiekiem mamy wzrasta szansa na ciążę bliźniaczą. Ona sama w sobie stwarza ryzyko powikłań.
Aktualnie jesteśmy w najlepszym możliwym etapie medycyny, więc regularne kontrole, badania, zalecenia, przygotowanie czy szacowany młodszy wiek naszego organizmu niż w rzeczywistości sprawia, że późniejsze macierzyństwo nie jest niebezpieczne. Jakby było, to natura zaprogramowała by nas inaczej. Zdrowa ciąża po 35. roku życia jest możliwa.
Możliwe zagrożenia związane z ciążą geriatryczną

Ciąża w późniejszym wieku stwarza wzrost ryzyka wystąpienia chorób w trakcie ciąży, a także wad dla dziecka czy komplikacji przy porodzie. Sytuacje, które są bardziej prawdopodobne do wystąpienia w ciąży po 35. roku życia to między innymi:
- cukrzyca ciążowa,
- nadciśnienie tętnicze, które może prowadzić do stanu przedrzucawkowego,
- otyłość u mamy,
- żylaki,
- poród przedwczesny,
- ryzyko przedwczesnego oddzielenia się łożyska,
- możliwość zakończenia ciąży poprzez cięcie cesarskie,
- wady genetyczne (trisomie chromosomów, czyli m.in. zespół Downa),
- niska masa dziecka przy urodzeniu.
Nie jest oczywiście powiedziane, że choroby i przypadki na pewno wystąpią. Istnieje po prostu większe prawdopodobieństwo ich wystąpienia w danej ciąży.
Jak wygląda opieka medyczna w ciąży po 35. roku życia?
Po 35. roku życia rezerwa jajnikowa (czyli liczba komórek jajowych) jest niezbyt duża. Po czterdziestce niestety jeszcze mniejsza. Często pacjentki w takim wieku mają problemy z zajściem w ciążę.
Jeśli po 12. miesiącach regularnego współżycia bez zabezpieczenia nie dochodzi do zapłodnienia, rozpoznajemy niepłodność. Po 35. roku życia, jeśli pary starają się o dziecko bezskutecznie, dobrze byłoby podjąć diagnostykę po 6. miesiącach od rozpoczęcia prób. Po 40. roku życia warto zwrócić się na diagnostykę i/lub badania od razu po podjęciu chęci planów prokreacyjnych.
Bywa, że przez niepłodność plany o założeniu rodziny przesuwają się często o kilkanaście miesięcy, a czasem nawet kilka lat. Niekiedy udaje się zajść w ciążę naturalnie, a czasem niezbędna jest ingerencja, taka jak zapłodnienie metodą wspomaganą np. in vitro. Odroczenia niektórych decyzji związanych z leczeniem sprawiają, że ciąża występuje w wieku zaawansowanym.

Każda kobieta w ciąży dostanie skierowanie na badania prenatalne w ramach bezpłatnej opieki na NFZ. Obejmuje ono badanie I i II. III można zrobić komercyjnie. Dlaczego są takie ważne? Dzięki nim będziemy w stanie ocenić czy dziecko nie posiada chorób na wczesnym etapie rozwoju. To pomoże dobrać ewentualne leczenie, o ile będzie możliwe. Wiek mamy powyżej 35. lat jest jednym z głównych wskazań do wykonania badań prenatalnych.
Pierwsze badanie prenatalne obejmuje badanie USG, testy z krwi (test PAPP-A) oraz oznaczenie wolnej podjednostki beta-hCG. które wykonuje się między 11. a 14 tygodniem ciąży. Między 18. a 22. tygodniem ciąży wykonuje się drugie badanie prenatalne tzw. USG połówkowe, które pozwala m.in. ocenić anatomię płodu. Badania prenatalne pomagają oszacować ryzyko wystąpienia wad genetycznych u dziecka. Częstotliwość wizyt w ciąży nie różni się względem wizyt u kobiet przed 35. rokiem życia, jeśli ciąża przebiega prawidłowo.
Możliwe są dodatkowe badania, np. w kierunku wykrycia wad genetycznych, ale te testy są nierefundowane. Kobiety wykonują je zazwyczaj z własnej woli i dla własnego świętego spokoju. Koszt to od kilkuset do kilku tysięcy złotych.

*Agnieszka Seremak-Mrozikiewicz i in., Stanowisko Ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników w zakresie suplementacji folianów oraz warunków stosowania dodatkowej suplementacji choliny i witamin B6 i B12 w okresie przedkoncepcyjnym, ciąży i połogu, Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2024; 9(2): 154-156
Jak przygotować się do ciąży po 35. roku życia?
Kluczem jest zadbanie o zdrowie i kondycję obojga partnerów. Przygotowanie obejmuje prowadzenie aktywnego trybu życia, sen w odpowiedniej ilości, zbilansowaną dietę, w przypadku kobiet – kwas foliowy ok. 3 miesiące przed planowaną ciążą, a w przypadku obojga partnerów wyrównanie niedoborów w organizmie. Warto zadbać także o zdrowie psychiczne.

Panowie powinni się udać na kontrolną wizytę do urologa, a Panie do ginekologa. Lekarz może zlecić przyszłej mamie badania na choroby infekcyjne, takie jak cytomegalia czy toksoplazmoza, które są niebezpieczne w ciąży. Warto się przebadać. Podstawowe badania takie jak mocz, morfologia czy glukoza będą zlecone w ciąży, ale inne, które warto wykonać raz w roku (np. lipidogram) można śmiało zrobić w trakcie starań. Możemy wtedy przygotować się do ciąży w odpowiedni sposób, jeśli któreś badania wyjdą nieprawidłowo. Pamiętamy o kontroli stomatologicznej! Nieleczone stany zapalne w zębach mogą sporo namieszać.
Jakiekolwiek sprawy zdrowotne najlepiej zakończyć przed ciążą. Jeśli mamy do usunięcia zmianę skórną, z którą zwlekamy od miesięcy – zróbmy to teraz, nie w ciąży. Warto rozważyć ewentualne szczepienia, w zależności od stanu przeciwciał.
Na rynku dostępnych jest dość dużo suplementów dla par starających się o dziecko. Najlepiej ich stosowanie uzgodnić z lekarzem. Suplementy wspierają płodność, mogą także wspierać gospodarkę cukrową – a po 35. roku życia istnieje większa szansa na cukrzycę ciążową. Jest to ważne przy PMOS (dawniej PCOS) czy insulinooporności.
Suplementy wspierające zdrowie prokreacyjne przyszłej mamy to między innymi inozytol (w formie mio-inozytolu i D-chiro-inozytolu), witamina D, kwas foliowy czy witaminy z grupy B. Inozytol jest dobrze przebadanym składnikiem, który wspiera dojrzewanie komórek jajowych, a także poprawia wrażliwość na insulinę. Aktywna forma kwasu foliowego jest niezbędna do rozwoju cewy nerwowej u dziecka, już na etapie prenatalnym. Witamina D3 daje wsparcie odporności i procesowi podziału komórek. Witaminy z grupy B wspierają metabolizm homocysteiny, aminokwasu mającego znaczenie dla prawidłowego zdrowia mamy i rozwoju dziecka.
A co ze wsparciem strony męskiej? Też ma kluczowe znaczenie. Cynk odgrywa rolę w produkcji testosteronu, bierze udział w produkcji plemników, a także ma wpływ na odporność. Selen działa na plemniki, chroniąc ich materiał genetyczny i wspierając ruchliwość. Podobną rolę ma mio-inozytol- może poprawiać ogólną jakość nasienia, w tym ruchliwość. Foliany, tak jak reszta witamin z grupy B uczestniczy w syntezie DNA, a witamina B12 dodatkowo jest korzystna w liczbie i ruchliwości plemników.
Jak możemy wywnioskować- wsparcie płodności powinno leżeć zarówno po żeńskiej, jak i po męskiej stronie.
Od redakcji: późne macierzyństwo a wolniejsze starzenie się
Okazuje się, że urodzenie dziecka po 33. roku życia (między 33. a 37. rokiem) wiąże się ze znacznie wyższym prawdopodobieństwem osiągnięcia sędziwego wieku (nawet 95 lat i więcej) – szanse te są dwukrotnie wyższe w porównaniu do kobiet, które urodziły przed 30. rokiem życia [5].
Warto jednak pamiętać, że to najprawdopodobniej nie sama późna ciąża wydłuża życie, a dłużej zachowana płodność stanowi wskaźnik wolniejszego starzenia się organizmu. Nie obowiązuje tu zasada „urodź później, aby żyć dłużej” – chodzi raczej o to, że jeśli masz zdolność urodzić dziecko w późniejszym wieku, Twój organizm może po prostu starzeć się wolniej.
Bibliografia:
1. https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/ludnosc/ludnosc/sytuacja-demograficzna-polski-do-roku-2021,40,2.html Dostęp: 09.07.2026
2. Bręborowicz G. H. Położnictwo Tom 1. PZWL; Warszawa, 2020, wyd. III.
3. https://doi.org/10.1002/14651858.CD007807.pub4 Dostęp: 20.07.2026
4. https://doi.org/10.1097/GME.0000000000000276 Dostęp 20.07.2026










