5 rzeczy zakazanych przy zaparciach

1. Gotowana marchewka – zdradliwa królowa „korkowania”

Marchewka wprawdzie kojarzy nam się ze zdrowiem i pierwszymi posiłkami niemowlaka. Słusznie, ale… diabeł tkwi w obróbce termicznej.

Gotowana marchew działa zapierająco, zwłaszcza u małych dzieci. Podczas gotowania staje się łatwo przyswajalna. Zmienia się struktura błonnika i uwalniają się pektyny, które zagęszczają treść pokarmową. To świetne rozwiązanie przy biegunce, ale przy zaparciach to jak dolanie oliwy do ognia (a raczej cementu do betoniarki).

Co podać zamiast niej? Surową marchewkę lub sok ze świeżej marchwi. W tej formie błonnik działa jak „miotełka”. Ale jeśli brzuszek jest zablokowany, lepiej postaw na tarty, surowy ogórek lub kiwi. Pestki kiwi i zawarte w nim enzymy czynią cuda dla perystaltyki.

Jeśli chodzi o preparaty z apteki na zaparcia u dzieci, w pierwszej kolejności możesz sięgnąć wspomagająco po mannę z jesionu – to naturalna substancjapozyskana z drzewa mannowego. Działa osmotycznie, czyli przyciąga do jelit wodę, zmiękczając masy kałowe i ułatwiając wypróżnianie. Szybko. Łatwo. Bezpiecznie.

PHYSIOMANNA KIDS

Szukaj stacjonarnie

Kup online

wspomaga prawidłowy pasaż jelitowy, dzięki zawartości składnika pochodzenia roślinnego – manny z jesionu.

poprawia konsystencję stolca, normalizuje częstość wypróżnień, skraca czas wypróżnień, pomaga przy bólach skurczowych brzucha.

Dowiedz się więcej

Suplement diety

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

reklama

2. Liść senesu i herbatki przeczyszczające – absolutny zakaz

Ziółka nie zaszkodzą – myślisz sobie, ale to błąd!

Senes (i kruszyna) to surowce zawierające antranoidy, stosowane jako leki roślinne o silnym działaniu przeczyszczającym. Działają drażniąco na sploty nerwowe w jelicie grubym. Wymuszają skurcz nie siłą natury, ale chemicznym „kopniakiem”. U dzieci senes może wywołać:

gwałtowne, bolesne kolki i bóle skurczowe brzucha,
przekrwienie narządów miednicy mniejszej,
zaburzenia elektrolitowe (utrata potasu, co osłabia mięśnie jelit).
rozleniwienie jelita: przy częstym stosowaniu jelito „zapomina”, jak pracować samodzielnie.

Dlatego senes NIE MOŻE być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia. Zresztą nawet u starszych stosuje się go doraźnie.

Zamiast tego: zamień senes na rumianek – jest znacznie bezpieczniejszy dla dzieci. Z drugiej strony, szukaj rozwiązań, które współpracują z fizjologią układu pokarmowego. Bezpiecznym standardem są makrogole (zapytaj o takie dla dzieci waszego pediatrę lub farmaceutę). Makrogole nie wchłaniają się do organizmu, jedynie wiążą wodę w jelicie, zmiękczając kupę i ułatwiając jej poślizg.

3. Czopek z mydła – straszny relikt PRL-u

Mydło służy do mycia rąk, nie do leczenia zaparć. Wkładanie kawałka mydła do pupy dziecka to fundowanie mu chemicznego oparzenia śluzówki. Mydło ma wysokie pH (zasadowe), jelito – nie. To powoduje pieczenie, ból i stan zapalny, a na dłuższą metę jeszcze większy lęk dziecka przed wizytą w toalecie.

Zamiast tego: Jeśli musisz zadziałać doraźnie i mechanicznie, wybierz czopki glicerynowe albo delikatniejsze w działaniu mikrowlewki z gliceryną oraz łagodzącym rumiankiem. Działają poślizgowo i delikatnie stymulują, nie uszkadzając śluzówki.

4. Ryż, banany i biała bułka – zatwardzające trio

Dieta BRAT (Bananas, Rice, Applesauce, Toast) jest idealna… gdy dziecko ma biegunkę. Przy zaparciach biały ryż, niedojrzałe (zielonkawe) banany i jasne pieczywo tylko nasilą problem z wypróżnianiem. Te produkty mają mało błonnika i dużą zdolność wchłaniania wody.

Co podać zamiast nich? Wymień ryż na kaszę gryczaną lub pęczak. Białą bułkę na pieczywo graham. A zamiast banana? Śliwki (suszone lub wędzone). Namocz kilka śliwek w wodzie na noc, rano daj dziecku wodę do wypicia i owoce do zjedzenia (lub zblendowania). To naturalne źródło sorbitolu, który ściąga wodę do jelit.

5. Czekolada i kakao – słodki hamulec

Teobromina zawarta w kakao spowalnia perystaltykę jelit. Jeśli Twoje dziecko ma tendencję do twardych stolców, codzienna kostka czekolady może być tą kroplą, która przelewa czarę goryczy.

Zamiast tego: Jako słodką przekąskę podaj jogurt naturalny z łyżką miodu (pod warunkiem, że smyk skończył roczek). Dodaj naturalne ziarna. Tu świetnie sprawdzi się siemię lniane, ale nie w postaci całych ziaren, bo te po prostu przelecą niestrawione przez przewód pokarmowy. Najlepiej, jeśli siemię zmielisz i zastosujesz jak zdrową posypkę.

Z całych ziaren siemienia możesz zaparzyć “kisielek”. Ziarna zalewasz ciepłą lub zimną wodą, a po 30 minutach odcedzasz i podajesz dziecku tylko płynną część.

Podumowując, co podać dziecku z zaparciami?

Zaparcia to nie choroba, to sygnał od organizmu: „hej, brakuje mi wody i błonnika” albo “boję się zrobić kupę”.

O to warto zadbać:

Błonnik zawsze razem z wodą. Błonnik bez wody zamienia się w korek, który blokuje jelita i nasila problem zaparć. Dziecko musi pić.
Szukaj naturalnego i bezpiecznego wsparcia, np. takiego jakie daje manna z jesionu. Zawarty w niej mannitol działa w zgodzie z fizjologią małego brzuszka, pomaga zrobić kupkę bez gwałtownego przeczyszczania. I co ważne, może być stosowany przez dłuższy czas – bez działania uzależniającego.
Farmakologia celowana. Nie bój się aptecznych rozwiązań, ale wybieraj te nowoczesne. Makrogole to obecnie numer jeden w wytycznych gastroenterologów (ESPGHAN). Są bezpieczne nawet dla niemowląt i można je stosować długofalowo, aż dziecko zapomni, że robienie kupy kiedyś bolało.
Spokój. Twoje nerwy udzielają się dziecku. Zamiast krzyczeć i wywierać presję, przytul, okaż zrozumienie i zapewnij intymność.

Wyrzuć liście senesu, gotowaną marchewkę zjedz sam (dziecku daj surową!), mydło zostaw w łazience. Leczenie zaparć to nawadnianie i zmiękczanie, a nie drażnienie.

Na koniec pamiętaj: Problem zaparć u dziecka wymaga działania natychmiastowego, gdy już teraz trzeba pomóc smykowi się załatwić. Ale patrz na sprawę w szerszej perspektywie, zapewnij dziecku odpowiednią dietę bogatą w błonnik, regularne nawadnianie organizmu oraz codzienną dawkę ruchu.