• Aktywność fizyczna w ciąży może skrócić poród, ale nie u wszystkich działa tak samo. 
  • Ćwiczenia mają największy wpływ na pierwszą fazę porodu (rozwieranie szyjki macicy). Dzięki lepszej wydolności organizmu i ukrwieniu macicy skurcze mogą być bardziej efektywne i lepiej zsynchronizowane. 
  • Aktywność fizyczna może zmieniać sposób odczuwania bólu porodowego. Nie zawsze zmniejsza jego intensywność biologicznie, ale zwiększa poczucie kontroli i sprawczości. Kobiety aktywne częściej stosują skuteczne strategie radzenia sobie z bólem i rzadziej potrzebują interwencji przeciwbólowych.
  • Regularny ruch zmniejsza ryzyko interwencji medycznych podczas porodu. Może obniżyć ryzyko cesarskiego cięcia i porodów zabiegowych. 
  • Nawet dobre przygotowanie fizyczne nie gwarantuje łatwego i krótkiego porodu. Na jego przebieg wpływa wiele czynników niezależnych od kobiety, np. ułożenie dziecka czy reakcja organizmu. Dlatego komplikacje nie są oznaką błędu ani braku przygotowania.

PRENASOL - DLA KOBIET W CIĄŻY I KARMIĄCYCH PIERSIĄ:
Laktacyjny onboarding - zobacz jak wspierać karmienie piersią
7 kluczowych składników dla Ciebie i Twojego dziecka zgodnych z najnowszym stanowiskiem Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników*
kwas DHA (dokozaheksaenowy), kwas foliowy (foliany)
starannie dobrane składniki wspierają prawidłowy rozwój dziecka i dbają o zdrowie mamy
bezpieczne i innowacyjne składniki wysokiej jakości
Suplement diety
Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

*Agnieszka Seremak-Mrozikiewicz i in., Stanowisko Ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników w zakresie suplementacji folianów oraz warunków stosowania dodatkowej suplementacji choliny i witamin B6 i B12 w okresie przedkoncepcyjnym, ciąży i połogu, Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2024; 9(2): 154-156

reklama

Aktywność fizyczna w ciąży a pierwsza faza porodu 

Pierwsza faza porodu, czyli skracanie i rozwieranie szyjki macicy do pełnego rozwarcia (10 cm), może trwać nawet kilkanaście godzin. Jej przebieg i czas trwania są zależne od wielu czynników, a jednym z nich jest właśnie poziom aktywności fizycznej w ciąży. Przegląd systematyczny i metaanaliza z 2023 roku wykazały, że regularna aktywność fizyczna w okresie prenatalnym może skrócić czas pierwszej fazy porodu.

Badacze przeanalizowali 15 randomizowanych badań klinicznych z udziałem 4797 kobiet. Łączne wyniki sugerują, że kobiety aktywne fizycznie rodziły w tej fazie krócej (średnio o godzinę) niż te, które nie podejmowały regularnego ruchu. Warto jednak podkreślić, że wyniki poszczególnych badań były dość zróżnicowane, co oznacza, że efekt ten nie był obserwowany w takim samym stopniu u wszystkich uczestniczek. Kiedy przyjrzano się wynikom bliżej (np. w zależności od wieku), różnice przestawały być już tak wyraźne.

Jak ruch wpływa na pierwszą fazę porodu?

Aktywność w ciąży: 

  • poprawia ogólną sprawność,
  • wzmacnia układ krwionośny, 
  • zwiększa wydolność serca, 
  • poprawia ukrwienie macicy, 
  • wzmacnia mięśnie i sprawia, że wolniej się męczą (zwłaszcza mięśnie dna macicy).

Dzięki temu skurcze mogą być bardziej wydajne, lepiej zsynchronizowane, a szyjka macicy szybciej się skracać i rozwierać. Wszystko to może potencjalnie zwiększyć wydajność i postęp porodu. 

Jaka aktywność w ciąży działa najlepiej i jak dużo ćwiczyć?

Nie każda aktywność fizyczna działa tak samo, dlatego warto wiedzieć, co faktycznie ma sens z punktu widzenia zdrowia mamy i przygotowania do porodu. W ciąży najlepiej sprawdza się ruch umiarkowany, regularny i dostosowany do samopoczucia oraz etapu ciąży.

Najczęściej rekomendowane formy aktywności to:

  • spacery – najprostsza i bardzo dobrze przebadana forma ruchu, poprawia krążenie i wydolność bez nadmiernego obciążenia;
  • pływanie i ćwiczenia w wodzie – odciążają stawy i kręgosłup, a jednocześnie angażują całe ciało;
  • joga prenatalna – poprawia mobilność, uczy świadomości ciała i prawidłowego oddechu, co może być pomocne w trakcie porodu,
  • pilates dla ciężarnych – wzmacnia mięśnie głębokie i poprawia stabilizację,
  • lekki trening siłowy – poprawia ogólną sprawność, siłę mięśni i zwiększa odporność na ból.

Ważna jest nie tylko forma, ale też regularność i objętość. Zgodnie z zaleceniami WHO, w zdrowej, niepowikłanej ciąży warto dążyć do około 150 minut umiarkowanej aktywności fizycznej tygodniowo, czyli np. 30 minut ruchu 5 razy w tygodniu. Nie musi to być jednak sztywny plan – jednego dnia możesz zrobić np. 40 minut spaceru, a innego 20 minut jogi.

Aktywność fizyczna w ciąży a druga faza porodu 

Druga faza porodu to moment, w którym szyjka macicy jest już w pełni rozwarta, a dziecko przemieszcza się przez kanał rodny. To często najbardziej intensywny etap całego porodu, ponieważ wiąże się z silnymi skurczami i aktywną pracą mięśni.

Część badań sugeruje, że kobiety aktywne fizycznie mogą przechodzić ten etap nieco sprawniej, jednak wyniki nie są spójne i nie pozwalają na jednoznaczne wnioski. Na przykład we wspomnianej wcześniej metaanalizie nie zaobserwowano wpływu ćwiczeń na skrócenie drugiej fazy porodu. 

Naukowcy zwracają uwagę, że te różnice mogą wynikać m.in. z:

  • odmiennych grup badanych kobiet, 
  • różnych programów aktywności, 
  • czynników związanych już bezpośrednio z samym porodem (np. interwencje medyczne czy ułożenie dziecka).

Z drugiej strony warto spojrzeć na to bardziej praktycznie: druga faza porodu wymaga intensywnej pracy mięśni, zaangażowania całego ciała i dobrej koordynacji. Regularna aktywność fizyczna w ciąży może więc wspierać ogólną siłę, wydolność i świadomość ciała, a także zwiększać poczucie sprawczości, co u części kobiet może ułatwiać parcie i koordynowanie oddechu ze skurczami.

Czy aktywność fizyczna zmniejsza ból podczas porodu?

Niektóre badania wykazują, że u kobiet aktywnych fizycznie w ciąży, ból odczuwany podczas porodu może być mniejszy, jednak nauka nie daje nam jednoznacznej odpowiedzi. 

Warto wspomnieć, że sam ból porodowy to nie tylko fizjologia, ale też psychika, wcześniejsze doświadczenia i przekonania. Z badań wynika coś bardzo ciekawego: kobiety aktywne fizycznie w ciąży częściej mają poczucie, że mogą wpływać na to, jak odczuwają ból. Inaczej mówiąc, rzadziej widzą go jako coś całkowicie zależnego od czynników zewnętrznych (np. personelu), a częściej jako coś, z czym mogą aktywnie pracować.

To ważne, bo choć aktywność fizyczna nie zawsze bezpośrednio zmniejsza intensywność bólu w sensie biologicznym, to może zmieniać sposób jego przeżywania. Kobiety, które czują większą sprawczość:

  • częściej podejmują aktywne strategie radzenia sobie z bólem i skurczami (ruch, zmiana pozycji, oddech),
  • lepiej współpracują z personelem,
  • rzadziej decydują się na interwencje przeciwbólowe,
  • częściej postrzegają poród jako proces, w którym uczestniczą, a nie coś, co im się przydarza.

Z perspektywy fizjologii regularny ruch w ciąży poprawia tolerancję wysiłku, zwiększa wydolność organizmu i może wpływać na sposób przetwarzania bodźców bólowych (m.in. poprzez układ nerwowy i hormonalny). Dodatkowo aktywność bywa powiązana z niższym poziomem lęku przed porodem, a to właśnie lęk jest jednym z czynników nasilających odczuwanie bólu. 

Aktywność fizyczna a komplikacje okołoporodowe

Duży przegląd systematyczny obejmujący aż 60 randomizowanych badań klinicznych pokazuje, że regularna aktywność fizyczna w ciąży może:

  • zmniejszyć ryzyko cięcia cesarskiego o ok. 13%,
  • obniżyć ryzyko porodu instrumentalnego (np. z użyciem próżnociągu lub kleszczy) o ok. 16%,
  • skrócić pierwszy etap porodu średnio o ponad godzinę. 

Podobne wnioski pojawiają się w innych analizach. Badania wykazują, że kobiety aktywne fizycznie w trakcie ciąży częściej rodzą drogami natury i rzadziej wymagają interwencji. Wynika to m.in. z lepszej wydolności, sprawniejszych mięśni i bardziej efektywnej pracy podczas porodu.

Aktywność fizyczna wpływa też na przebieg samej ciąży, a to ma ogromne znaczenie dla porodu. W badaniach wykazano, że regularny ruch wiąże się z niższym ryzykiem:

Makrosomia oznacza nadmierną masę ciała dziecka w chwili urodzenia (zwykle >4000 g). To ważny czynnik ryzyka powikłań okołoporodowych. Duże dziecko trudniej przechodzi przez kanał rodny, co może powodować zatrzymanie postępu porodu i jego wydłużenie. Ponadto makrosomia istotnie zwiększa ryzyko cięcia cesarskiego i porodu kleszczowego lub próżniowego. Badania wskazują, że jest to jeden z głównych czynników wskazań do interwencji położniczych. 

Poród nie przebiegł zgodnie z oczekiwaniami? Bądź dla siebie wyrozumiała!

Można zrobić naprawdę dużo, żeby dobrze przygotować się do porodu: ćwiczyć regularnie, dbać o ciało, chodzić na zajęcia do szkoły rodzenia, wzmacniać mięśnie dna miednicy. Wszystko to ma sens, bo rzeczywiście zwiększa szansę na sprawniejszy przebieg porodu (i mamy na to mnóstwo dowodów w postaci literatury naukowej). Trzeba jednak pamiętać o jednej bardzo ważnej rzeczy: to przygotowanie nie daje gwarancji konkretnego scenariusza!

Poród to nie jest egzamin, do którego da się nauczyć na 100%. To proces biologiczny, na który wpływa masa czynników. Na niektóre z nich mamy wpływ, na inne nie. Liczy się nie tylko kondycja fizyczna, ale też m.in.:

  • ułożenie dziecka,
  • reakcja organizmu na skurcze,
  • przebieg danej ciąży,
  • indywidualna fizjologia.

Dlatego może się zdarzyć, że kobieta, która była bardzo aktywna przez całą ciążę:

I to nie oznacza, że zrobiła coś źle lub zrobiła za mało. Kobiety niestety często obwiniają się o przebieg swojego porodu. Jest to bardzo krzywdzące i niesprawiedliwe, do tego może wpłynąć na samopoczucie psychiczne w połogu i długo po nim, a nawet przerodzić się w depresję. 

Ważne jest więc, aby pamiętać, że nawet przy bardzo dobrym przygotowaniu fizycznym mogą wystąpić komplikacje, i nie jest to niczyją winą. Nie obwiniaj się więc o to, że Twój poród nie przebiegł tak, jak sobie wymarzyłaś. Bądź dla siebie wyrozumiała i doceń swój wysiłek, bo niezależnie od przebiegu porodu – na pewno był ogromny!


Dla Ciebie i Twojego dziecka
Reklama


Bibliografia

Barakat R. et al. (2018). Exercise during pregnancy is associated with a shorter duration of labor – randomizowane badanie pokazujące związek aktywności fizycznej z krótszym czasem porodu.
https://doi.org/10.1016/j.ejogrb.2018.03.009

Dudziak D., Guszkowska M. (2013). Labor pain control among physically active and inactive pregnant women – analiza wpływu aktywności fizycznej na odczuwanie bólu porodowego.
https://www.researchgate.net/publication/275998548_Labor_Pain_Control_Among_Women_Physically_Active_and_Inactive_During_Pregnancy

Gablankowska M. (2020). Aktywność fizyczna kobiet a przebieg ciąży i porodu – przegląd zależności między ruchem w ciąży a jej przebiegiem.
(brak stabilnego linku online)

Zhang D. et al. (2023). Influence of physical activity during pregnancy on type and duration of delivery – metaanaliza badań nad wpływem aktywności na poród i interwencje medyczne.
https://doi.org/10.3390/jcm12155139